ETAPPENOVERZICHT > etappe33
Etappe 33 - van Avelgem naar Ronse

Na een vlak begin doorheen de Scheldevallei trek je de heuvels en de bossen van de Vlaamse Ardennen in. Je flirt op verschillende plaatsen met de taalgrens en je komt onder meer in een straat met een Vlaamse en een (andere!) Franstalige naam. De heuveltoppen bezorgen je prachtige panorama’s, terwijl de bossen wat bescherming bieden tegen de mogelijk aanwezige zon. De klimpartijen zorgen ervoor dat de kuiten flink op de proef gesteld worden.

De etappefiche en de routekaart van elke etappe kan je afhalen door op afhaalpagina te klikken. Enkel ingelogde leden krijgen hiervoor toegang.

Relaas van de etappedag op dinsdag 20 juli 2010

De pelgrims krijgen hun ontbijt geserveerd in een plaatselijke B&B. In twee groepen, want de capaciteit van de B&B is te klein om ze allemaal tegelijk te bedienen. Vandaag neemt Mia Beullens de taak op zich om de geloofsbrief mee te dragen. Bijna onmiddellijk na het vertrek lopen ze door de Scheldemeersen, een karakteristiek landschap met vele afgesneden meanders en vochtige hooilanden.

Na een vlak begin doorheen de Scheldevallei trekken ze de heuvels en de bossen van de Vlaamse Ardennen in. De eerste ‘berg’ is de Kluisberg met mooie wandelwegen, uitsluitend voor stappers bestemd. Het lage struikgewas met brandnetels en bramen stelt wel de onderbenen op de proef.

De stappers flirten op verschillende plaatsen met de taalgrens en komen zo ondermeer in een straat met een Vlaamse en een – taalkundig – verschillende Franstalige naam. De heuveltoppen bezorgen hen prachtige panorama’s, terwijl de bossen bescherming bieden tegen de immer aanwezige zon. Op de Knokteberg vinden ze gelukkig d’Oude Hoeve open, een cafeetje uitgebaat door een kranige dame van 80+. En zo te merken zeer gekend bij de wielertoeristen. De geest van Ronde van Vlaanderen is hier immers nooit ver weg.

Ondanks dat de Oude Kwaremont ‘open’ is, hoeven de deelnemers er niet over te gaan. Op het grondgebied van Ronse komen ze langs de opvallende kapel van Wittentak, op een hoogte gelegen met een ranke spitse toren. De zitbanken onder de bomen nodigen uit tot een rustpauze. In het tweetalige Ronse merken ze de restanten op van de vroegere textielfabrieken, met kleine arbeidershuisjes ertegenaan geleund.

Even buiten Ronse wordt de Muziekberg genomen. Het is een erg steil stuk, dat de kuiten flink op de proef stelt. Gelukkig stappen de pelgrims via holle wegen door het mooie beukenbos, quasi zonder ondergroei. In de afdaling zien ze hun logiesplaats, jeugdherberg De Fiertel, al van ver liggen. Omdat bij deze tropische temperaturen onderweg zo goed als alle cafés dicht waren, zwelgen de stappers bij de aankomst liters water. Ze overnachten er op bedden mét matrassen in kamers van 2, 4 of 6 personen. Tijdens het avondmaal wordt er – voor de tweede maal op het Jacobskerkenpad – stoofvlees met frietjes opgediend.

Ook deze etappedag werd goed voorbereid en begeleid door Frans Maertens, Erik Vandereecken samen met heel de ploeg in Ronse.

Etappedag in beeld